Subagenty w Claude Code — jak delegować zadania i chronić kontekst głównej sesji

Wyobraź sobie, że pracujesz nad dużą funkcją i w połowie drogi potrzebujesz przeszukać logi z ostatnich 48 godzin, żeby zrozumieć pewien błąd. Możesz to zrobić w głównej sesji — ale wtedy do Twojego okna kontekstowego trafia kilkaset linii logów, które za chwilę będą tylko szumem. Albo możesz wysłać subagenta.

Czym jest subagent

Subagent to osobna instancja Claude Code, uruchomiona przez główną sesję do wykonania konkretnego, izolowanego zadania. Działa w oddzielnym oknie kontekstowym, robi swoje, a do głównej rozmowy wraca wyłącznie z podsumowaniem wyników — bez całego balastu pośrednich kroków.

Kluczowa różnica: subagent nie zanieczyszcza głównego kontekstu. Przetworzy tysiąc linii logów i zwróci Ci trzy zdania wniosków. Główna sesja nigdy nie widzi surowych danych.

Jak uruchomić subagenta

Claude Code uruchamia subagenty automatycznie, gdy mu to zlecisz. Wystarczy odpowiednie sformułowanie zadania:

Użyj subagenta, żeby przeszukać katalog src/logs/ za ostatnie 48 godzin
i znaleźć wszystkie wystąpienia błędu "connection timeout". Zwróć tylko
podsumowanie: kiedy się pojawiały i jak często.

Możesz też uruchomić subagenta przez Task — wbudowany mechanizm zlecania zadań z osobnym kontekstem:

/task Przejrzyj całą historię commitów w gałęzi feature/auth i wylistuj
wszystkie zmiany dotyczące walidacji tokenów. Potrzebuję tylko listy commitów
z krótkim opisem każdego.

Kiedy subagent naprawdę robi różnicę

Przeszukiwanie dużych zbiorów danych. Logi, historia commitów, duże pliki JSON. Subagent przetwarza je lokalnie i zwraca tylko to, co istotne — bez zaśmiecania głównego okna.

Research i dokumentacja. „Sprawdź jak działa autoryzacja w tym projekcie i opisz mi wzorzec” — subagent może przeczytać 20 plików, żebyś Ty dostał jedno akapitowe wyjaśnienie.

Równoległe zadania niezależne od siebie. Możesz zlecić kilka subagentów jednocześnie: jeden sprawdza testy, drugi analizuje zależności, trzeci szuka podobnych implementacji w codebase. Działają równolegle, nie czekają na siebie.

Izolacja niebezpiecznych operacji. Jeśli chcesz, żeby Claude coś sprawdził bez możliwości przypadkowej edycji plików głównego projektu — subagent z ograniczonymi uprawnieniami jest do tego odpowiedni.

Czego subagent nie zastąpi

Subagenty świetnie działają przy zadaniach z jasno określonym celem i oczekiwanym formatem wyniku. Gorzej sprawdzają się przy zadaniach iteracyjnych, wymagających ciągłego dialogu — tam lepiej zostać w głównej sesji.

Pułapka, w którą łatwo wpaść: delegowanie zbyt wielu rzeczy do subagentów bez kontroli nad tym, co robią. Subagent działa samodzielnie — jeśli nie sprecyzujesz zakresu, może pójść w nieoczekiwanym kierunku. Konkretne zadanie, konkretny format wyjścia — to podstawa dobrego delegowania.

Subagenty a limit kontekstu

To jest ukryta zaleta, o której rzadko się mówi wprost. Każdy subagent ma swoje własne okno kontekstowe — nie kradnie miejsca z głównej sesji. Możesz prowadzić długą, złożoną sesję developerską i delegować rozległe zadania badawcze bez obawy, że zapełnisz główne okno.

Przy intensywnej pracy z dużą bazą kodu, subagenty to jeden z lepszych sposobów na utrzymanie głównej sesji świeżej i sprawnej przez dłuższy czas.

Praktyczna wskazówka

Masz zadanie, które wymaga przeczytania wielu plików lub przetworzenia dużej ilości danych? Zanim to zrobisz w głównej sesji, zadaj sobie jedno pytanie: czy potrzebuję tych surowych danych w kontekście, czy wystarczy mi podsumowanie?

Jeśli wystarczy podsumowanie — deleguj do subagenta. Zaoszczędzisz kontekst na to, co naprawdę ważne.