Token bloat w Claude Code — dlaczego za dużo serwerów MCP niszczy wydajność sesji

Instalowanie serwerów MCP jest przyjemne. Każdy nowy serwer to nowa możliwość — integracja z kolejnym narzędziem, nowy skill rozszerzający możliwości Claude’a. Problem pojawia się gdy zainstalowanych serwerów jest kilkanaście, a z połowy nie korzystasz od tygodni. Token bloat jest cichy, niewidoczny i powoli degraduje każdą Twoją sesję.

Czym jest token bloat

Każdy aktywny serwer MCP ładuje przy starcie sesji swoje schematy narzędzi — listę dostępnych funkcji z opisami parametrów i typów. To dziesiątki, czasem setki tokenów na serwer, zanim powiesz pierwsze słowo.

Przy trzech serwerach: nieodczuwalne. Przy piętnastu: możesz stracić 5-10% okna kontekstowego jeszcze przed pierwszą turą rozmowy.

I to jest koszt stały. Każda tura sesji przetwarza cały kontekst łącznie ze schematami MCP. Piętnaście serwerów MCP przez całą godzinną sesję to setki tysięcy zmarnowanych tokenów — na serwery, których nie używasz.

Ile naprawdę kosztuje jeden serwer MCP

Koszt zależy od złożoności serwera. Prosty serwer z kilkoma narzędziami to 200-500 tokenów schematów. Rozbudowany serwer z dziesiątkami metod (np. pełna integracja Jira albo Salesforce) może kosztować 2000-5000 tokenów przy starcie.

Przy planie Pro z 5-godzinnym oknem i typową sesją: trzy proste serwery to niezauważalny koszt. Dziesięć rozbudowanych serwerów to już realny handicap — zaczynasz każdą sesję z mniejszym oknem niż użytkownik bez MCP.

Reguła 3-6 serwerów

Konsensus społeczności Claude Code: 3-6 dobrze dobranych serwerów MCP > kilkanaście naprędce zainstalowanych.

Trzy to minimum sensownego zestawu (patrz: starter pack GitHub + Context7 + Playwright). Sześć to górna granica dla większości przypadków użycia. Powyżej sześciu — każdy dodatkowy serwer powinien mieć bardzo konkretne uzasadnienie.

Pytanie, które warto sobie zadać przy każdym serwerze: ile razy w ostatnim tygodniu faktycznie z niego skorzystałem? Jeśli odpowiedź brzmi „raz” albo „wcale” — to kandydat do odinstalowania.

Jak sprawdzić aktywne serwery i ich koszt

/mcp

Komenda wylistuje wszystkie aktywne serwery MCP z informacją o załadowanych narzędziach. Możesz też użyć /usage żeby zobaczyć ile tokenów zjadły schematy przy starcie bieżącej sesji.

Odinstalowanie serwera:

claude mcp remove nazwa-serwera

Możesz też tymczasowo wyłączyć serwer bez odinstalowania — przydatne gdy serwer jest potrzebny raz na jakiś czas, ale nie przy każdej sesji.

Strategia: zestawy serwerów per projekt

Zamiast jednej globalnej listy MCP dla wszystkich projektów, warto trzymać różne zestawy per projekt w pliku .claude/settings.json.

Projekt frontendowy: Playwright + Context7 + GitHub. Projekt backendowy: GitHub + Context7 + serwer bazy danych. Praca z danymi: Context7 + serwer do plików CSV + ewentualnie Jupyter.

Każdy projekt startuje tylko z serwerami, których faktycznie używa. Reszta nie ładuje schematów, nie zżera kontekstu, nie spowalnia sesji.

Symptomy token bloat

Skąd wiesz, że masz za dużo MCP?

• Sesja zaczyna się wolniej niż zwykle
• Wskaźnik kontekstu przy /usage po pierwszej turze jest wyższy niż spodziewany
• Claude kompaktuje wcześniej niż powinien przy normalnej pracy
• Masz wrażenie, że masz mniej „przestrzeni” na pracę niż kilka tygodni temu

Wszystkie te objawy mogą mieć inne przyczyny — ale token bloat z MCP jest jedną z pierwszych rzeczy wartych sprawdzenia. Trzy minuty na /mcp i audyt listy serwerów często robi dużą różnicę.