Klaudiusz koduje
Zarządzanie kontekstem i kosztami

Jak śledzić zużycie tokenów w Claude Code — /usage, /cost, status line i referencje @

Claude Code ma wbudowane narzędzia do monitorowania zużycia kontekstu i kosztów w czasie rzeczywistym. Jak czytać status line, co dają komendy /usage i /cost i dlaczego referencje @ to jeden z największych lewiarzy oszczędności.


Claude Code zużywa tokeny przy każdej turze rozmowy. Nie tylko za nową odpowiedź — za cały kontekst sesji, od pierwszego słowa do ostatniego. Im dłuższa sesja, im więcej plików Claude widział, tym droższa każda kolejna tura. Wbudowane narzędzia do monitorowania pozwalają zobaczyć to na żywo — i działać zanim zużycie wymknie się spod kontroli.

Status line — stały widok na zdrowie sesji

Status line to pasek informacyjny na dole terminala Claude Code. Domyślnie pokazuje kilka kluczowych metryk na żywo, bez konieczności wpisywania jakiejkolwiek komendy.

Najważniejszy element: wskaźnik zapełnienia kontekstu — liczba procentowa lub pasek pokazujący ile okna kontekstowego już zajęto. To Twój główny wskaźnik do monitorowania context rot i decydowania kiedy użyć /compact.

Status line pokazuje też aktualnie używany model (Sonnet / Opus) oraz status sesji. Konfigurację tego, co jest wyświetlane, możesz zmienić przez /config — warto upewnić się, że wskaźnik kontekstu jest zawsze widoczny.

~/projekt> @src/auth.ts napraw refreshopus-4.8▮▮▮▮▮▯▯▯128k tok$0.42status line · /usage · /cost
Mockup terminala z Claude Code, zoom na status line na dole.

/usage — snapshot zużycia w tej chwili

Komenda /usage wyświetla aktualny stan zużycia tokenów dla bieżącej sesji. Pokazuje:

  • ile tokenów zajmuje aktualny kontekst,
  • ile z tego to Twoje wiadomości, ile odpowiedzi Claude’a,
  • jaki procent okna kontekstowego jest zajęty.

Przydaje się szczególnie gdy chcesz szybko ocenić czy warto zacząć /compact teraz, czy masz jeszcze zapas. Jeden rzut oka i masz decyzję.

/cost — ile kosztuje ta sesja

/cost to komenda dla tych, którzy korzystają z Claude Code przez API (klucz API zamiast subskrypcji Pro/Max). Pokazuje szacowany koszt bieżącej sesji w dolarach — sumę za wszystkie tokeny wejściowe i wyjściowe od początku rozmowy.

Przy subskrypcji Pro/Max /cost nadal działa, ale zwraca informacje o zużyciu względem limitu — nie w dolarach, bo opłata jest ryczałtowa.

Warto uruchomić /cost po pierwszej godzinie intensywnej sesji, żeby ocenić tempo spalania. Jeśli tempo jest wyższe niż spodziewane, zazwyczaj winny jest jeden z dwóch czynników: zbyt duże pliki w kontekście lub model Opus zamiast Sonnet.

Referencje @ — największy lewar oszczędności

To nie jest komenda, ale nawyk — i jeden z najskuteczniejszych sposobów na ograniczenie zużycia kontekstu.

Zamiast mówić Claude’owi „przejrzyj cały projekt” albo „sprawdź src/”, możesz precyzyjnie wskazać co ma zobaczyć:

@src/auth/login.ts popraw walidację emaila

vs.

sprawdź pliki w src/auth/ i popraw walidację emaila

Różnica w tokenach może być 10-krotna. W pierwszym przypadku Claude widzi jeden plik (kilkaset tokenów). W drugim — może wczytać cały katalog (dziesiątki tysięcy tokenów), a i tak skupi się na tym samym pliku.

Referencja @ działa z plikami, katalogami i adresami URL. Możesz też referencować wcześniejsze wiadomości w sesji przez @ z numerem tury.

Trzy nawyki, które realnie zmniejszają zużycie

1. Referencje zamiast otwartych katalogów. @plik.ts zamiast „sprawdź katalog”. Największy pojedynczy lewar.

2. /usage przed /compact. Zanim zdecydujesz, sprawdź gdzie jesteś. Może kontekst ma 35% i nie ma pośpiechu — może ma 68% i /compact jest pilny.

3. Nie zostawiaj dużych plików w kontekście bez potrzeby. Jeśli Claude wczytał duży plik żeby odpowiedzieć na jedno pytanie — po odpowiedzi możesz usunąć go z kontekstu albo zrobić /compact, żeby nie ciągnął się przez całą resztę sesji.

Co jeszcze mierzy Claude Code

Poza zużyciem kontekstu, /usage i status line pokazują też informacje o bieżącej sesji: czas trwania, liczbę tur rozmowy, aktywne narzędzia (MCP, subagenty). To pomocne przy dłuższych sesjach — widać kiedy sesja zaczyna być „ciężka” bez patrzenia na zegarek.

Monitoring nie jest celem samym w sobie. Ale brak monitoringu to praca w ciemno — i regularnie kończy się spalonym limitem albo context rotem w połowie ważnego zadania.